It is said that "music calms the soul and heals the heart". When classical music singers and phonetics teachers wonder about "what it takes to sing well", the list of answers almost always begins with "good respiration". However, despite the hard, manifold work, there is still a big gap between the research on respiration while singing and its influence at the teaching studio.
There are three main reasons for this lack of interaction. First and foremost, phonetics teachers often think it is difficult to have access to the notions, techniques and equipment used in respiration studies. This lack of familiarization renders the performance and the application of research findings in the studio difficult. Secondly, the field of application of the "respiratory system", as it is considered, is often too narrow, neglecting the respiratory contribution of the elements directly connected with respiration. Finally, one perceiving respiration simply as a provision of air for phonation negates its role as a link between the phonation, the emotions and the music line, a role which is of vital importance for singing and its teaching. This had led some pedagogical approaches to cast away the studies as unrealistic.
Respiration has a central role as the intermediary between phonation, emotion and music. However, the teachers, who pleasantly discuss the parts, the singer's formant as well as the relationship between the thyroarytenoid muscle and the cricothyroid muscle, have nothing to say regarding recoil, the contribution of the chest volume or the exhalation level during repose. The analysis of the function of one of the body's systems can prove to be an extremely complicated procedure. Nowadays, powerful computers and cheap software offer phonetics teachers the chance to experience first-hand how these are related to their teaching and the singer standing in front of them. However, for the time being, the respiration measurement equipment is specialized, heavy and expensive and few teachers have the chance to use it in learning in an auxiliary way.
Περιεχόμενα
ΓΕΝΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. ANATOMIA ΚΑΤΩΤΕΡΗΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ
1.1 Τραχεία -Βρόγχοι
1.2 Πνεύμονες
1.4 Η λειτουργία των αναπνευστικών μυών και οι μεταβολές των πνευμόνων κατά τις αναπνευστικές κινήσεις
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. Η ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ
2.1 Η μηχανική του αερισμού των πνευμόνων
2.2 Το μηχανικό έργο της αναπνοής
2.3 Η σπιρομέτρηση
2.4 Η επίδραση της άσκησης στους μυς και στην απόδοσή τους
2.4.1 Η σημασία της προπόνησης με άσκηση μέγιστης αντίστασης
2.4.2 Η υπερτροφία των μυών
2.4.3 Η επίδραση του καπνίσματος στον αερισμό των πνευμόνων κατά τη μυϊκή δραστηριότητα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3. Η ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ ΠΝΕΥΣΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΧΟΡΩΔΟΥΣ/ΜΟΝΩΔΟΥΣ
3.1 Γενικά
3.2 Μουσικοί πνευστών οργάνων
3.3 Χορωδοί - μονωδοί
3.4 H ευεργετική επίδραση της μουσικής στις αναπνευστικές παθήσεις
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4. ΕΡΓΟΣΠΙΡΟΜΕΤΡΙΑ
ΕΙΔΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ
5.1 Σκοπός
5.2 Δείγμα και Διαδικασία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
6.1 ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ
6.2 Εργοσπιρομετρία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7. ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Στόχοι και Θεματολογία της Έρευνας
Η παρούσα μελέτη έχει ως πρωταρχικό στόχο τη διερεύνηση της αναπνευστικής λειτουργίας σε επαγγελματίες μουσικούς πνευστών οργάνων και χορωδούς/μονωδούς, συγκρίνοντας τις παραμέτρους τους με αυτές μιας υγιούς ομάδας ελέγχου. Η έρευνα αποσκοπεί στο να διαπιστώσει αν η επαγγελματική ενασχόληση με τη μουσική και η συστηματική εξάσκηση του αναπνευστικού συστήματος επιφέρουν μετρήσιμες φυσιολογικές προσαρμογές και αν αυτές συνδέονται με βελτιωμένες επιδόσεις.
- Ανατομία και φυσιολογία του αναπνευστικού συστήματος.
- Μηχανισμοί της αναπνοής και επίδραση της σωματικής άσκησης.
- Σύγκριση πνευμονικών όγκων και χωρητικοτήτων μεταξύ μουσικών και γενικού πληθυσμού.
- Αξιολόγηση μέσω σπιρομετρίας και εργοσπιρομετρίας.
- Η ευεργετική επίδραση της μουσικής και του τραγουδιού σε ασθενείς με αναπνευστικά νοσήματα.
Απόσπασμα από το Βιβλίο
1.3 Η μηχανική της αναπνοής
Η αναπνοή περιλαμβάνει δύο φάσεις: την εισπνοή και την εκπνοή, οι οποίες επιτυγχάνονται με τη διαδοχική αύξηση και ελάττωση της χωρητικότητας της θωρακικής κοιλότητας. Ο ρυθμός της αναπνοής είναι περίπου 16-20 κατά λεπτό στο φυσιολογικό άτομο σε κατάσταση ηρεμίας. Ο ρυθμός είναι ταχύτερος στα παιδιά και βραδύτερος στα ηλικιωμένα άτομα.
Εισπνοή σε κατάσταση ηρεμίας. Η θωρακική κοιλότητα μπορεί να παρομοιαστεί με ένα κουτί που εμφανίζει μία μόνο είσοδο στην κορυφή του. Η είσοδος είναι ένας σωλήνας που αντιστοιχεί στην τραχεία. Η χωρητικότητα του κουτιού αυτού μπορεί να αυξηθεί, αν αυξηθούν όλες του οι διάμετροι, πράγμα που θα έχει ως αποτέλεσμα αέρας υπό ατμοσφαιρική πίεση να εισέλθει στο κουτί μέσα από το σωλήνα [1].
Κάθετη διάμετρος. Θεωρητικά η οροφή θα μπορούσε να ανυψωθεί και το έδαφος να κατέβει χαμηλότερα. Η οροφή σχηματίζεται από τη μεμβράνη του Sibson και παραμένει σταθερή. Από την άλλη πλευρά το έδαφος σχηματίζεται από το ευκίνητο διάφραγμα. Όταν το διάφραγμα συστέλλεται οι θόλοι του αποπλατύνονται και το επίπεδο του διαφράγματος κατέρχεται.
Σύνοψη των Κεφαλαίων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. ANATOMIA ΚΑΤΩΤΕΡΗΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ: Περιγράφει την ανατομική δομή της τραχείας, των βρόγχων και των πνευμόνων, εστιάζοντας στις λειτουργικές τους σχέσεις.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. Η ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ: Αναλύει τη μηχανική του αερισμού, το έργο της αναπνοής και την επίδραση της άσκησης και του καπνίσματος στο αναπνευστικό σύστημα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3. Η ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ ΠΝΕΥΣΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΧΟΡΩΔΟΥΣ/ΜΟΝΩΔΟΥΣ: Εξετάζει τις ιδιαίτερες αναπνευστικές προσαρμογές που απαιτούνται από τους μουσικούς πνευστών οργάνων και τους τραγουδιστές.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4. ΕΡΓΟΣΠΙΡΟΜΕΤΡΙΑ: Παρουσιάζει τη μεθοδολογία της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας άσκησης ως διαγνωστικό εργαλείο για την εκτίμηση της λειτουργικής επάρκειας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Περιγράφει το δείγμα της έρευνας, τα κριτήρια επιλογής των συμμετεχόντων και τις διενεργηθείσες μετρήσεις.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παραθέτει τα στατιστικά δεδομένα από τις σπιρομετρικές και εργοσπιρομετρικές εξετάσεις των ομάδων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7. ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Ερμηνεύει τα ευρήματα της έρευνας και συζητά την ευεργετική επίδραση της μουσικής στην αναπνευστική υγεία.
Σημαντικά Κλειδιά
Αναπνευστική λειτουργία, σπιρομέτρηση, εργοσπιρομετρία, μουσικοί πνευστών οργάνων, χορωδοί, μονωδοί, FEV1, FVC, χωρητικότητα πνευμόνων, αερισμός, φυσιολογία της άσκησης, αναπνευστικοί μύες, μουσικοθεραπεία, ΧΑΠ, άσθμα.
Συχνές Ερωτήσεις
Ποιο είναι το κύριο αντικείμενο της μελέτης;
Η μελέτη ερευνά την επίδραση της συστηματικής ενασχόλησης με τα πνευστά μουσικά όργανα και το τραγούδι στην αναπνευστική λειτουργία των καλλιτεχνών.
Ποια είναι η βασική ερευνητική ερώτηση;
Εξετάζεται αν οι επαγγελματίες μουσικοί πνευστών οργάνων και οι χορωδοί παρουσιάζουν ανώτερη αναπνευστική λειτουργία σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό και πώς αυτό επηρεάζει τις επιδόσεις τους.
Ποιες μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν;
Χρησιμοποιήθηκαν συμβατική σπιρομέτρηση για τον έλεγχο των πνευμονικών όγκων και εργοσπιρομετρία για την αξιολόγηση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας υπό συνθήκες κόπωσης.
Ποια είναι τα βασικά θέματα που καλύπτονται;
Καλύπτονται η ανατομία και φυσιολογία της αναπνοής, οι επιδράσεις της άσκησης και του καπνίσματος, καθώς και η χρήση της μουσικής ως θεραπευτικού μέσου.
Ποια είναι η συμβολή της μελέτης στη μουσική παιδεία;
Η μελέτη τονίζει ότι η κατανόηση της αναπνευστικής φυσιολογίας μπορεί να βοηθήσει τους εκπαιδευτικούς να προσεγγίσουν τη διδασκαλία του τραγουδιού και των πνευστών οργάνων με πιο ορθολογικό τρόπο.
Ποια συμπεράσματα εξάγονται για το κάπνισμα;
Το κάπνισμα επιδρά αρνητικά στη λειτουργία των πνευμόνων, μειώνοντας την απόδοση και την αντοχή των αθλητών και των μουσικών κατά τη μυϊκή δραστηριότητα.
Πώς επηρεάζει το μέγεθος των πνευμόνων το παίξιμο των οργάνων;
Η ικανότητα διατήρησης μεγάλων μουσικών φράσεων αποδίδεται κυρίως στον έλεγχο της ροής του αέρα, παρά σε μια εξαιρετικά αυξημένη πνευμονική χωρητικότητα.
Τι έδειξαν οι μετρήσεις για τους χορωδούς;
Οι χορωδοί παρουσίασαν κάποιες διαφοροποιήσεις σε δείκτες όπως ο λόγος RV/TLC, υποδεικνύοντας μια πιο αποδοτική χρήση του αναπνευστικού τους συστήματος λόγω εκπαίδευσης.
Ποιες είναι οι πιθανές θεραπευτικές εφαρμογές της μουσικής;
Η μουσική και το παίξιμο πνευστών οργάνων μπορούν να λειτουργήσουν ως μη φαρμακευτική μέθοδος ενίσχυσης της ποιότητας ζωής σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και άσθμα.
Ποιοι είναι οι μελλοντικοί στόχοι για την έρευνα;
Προτείνεται η διεξαγωγή προοπτικών μελετών με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων για να διαπιστωθεί η στατιστική ισχύς των αποτελεσμάτων και να σχεδιαστούν στοχευμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις.
- Citar trabajo
- Eleni-Marina Xynopoulou (Autor), 2018, Monodists-Choristers-Wind Instrument Musicians and the Role of Ergospirometry in Their Respiratory Function, Múnich, GRIN Verlag, https://www.grin.com/document/1112772
