Kiedy scenarzysta Denijal Hasanović na zajęciach z nami omówił różnicę między klasyczną dramaturgią a strukturą otwartą, poczułem, że moje próby twórcze zmierzają w stronę tej drugiej.
Żeby rozwinąć swoją wizję struktury otwartej i dowiedzieć się na czym ona dokładnie polega, postanowiłem dokonać analizy filmu Andrieja Tarkowskiego pt. «Andriej Rublow» ― arcydzieła sztuki filmowej, uważanego za reprezentatywne dla struktury otwartej.
Wybrałem ten film również dlatego, że szukam fabuł, które w samej strukturze odzwierciedlają wielkie biblijne tematy ― światłość, ciemność, stworzenie, pokusę, grzech, śmierć, powołanie, zbawienie, nowe narodzenie itd. ― krótko mówiąc chrześcijaństwo, które ukształtowało mnie jako twórcę. «Andriej Rublow» jest pod tym względem wyjątkowy. Po przeprowadzeniu analizy najbardziej dziwi mnie, że radzieccy cenzorzy w ogóle zdjęli go z półek. Przyznaję się do bardzo osobistego podejścia do «Andrieja Rublowa». To niezwykłe, wciąż żywe dzieło zasługuje, w moim przekonaniu, na taki właśnie odbiór.
Spis treści
Wstęp
«Struktura»?
Struktura zamknięta
1. Konflikt
2. Aktywny bohater i przeciwnik
3. Całość w wycinku
4. Przyczynowość
5. Jedność
6. Trzy części
7. Światopogląd
Struktura otwarta
1. Fragmentaryczność
2. Przypadkowość
3. Antagonizm
4. Światopogląd
5. Kontemplacja teraźniejszości
6. Narzędzia przeciwdziałające grożącej entropii
Centralne «ja» bohatera
Wzajemne uzupełnianie się wątków
Łańcuch obrazów
Punkt integracyjny
Wariacje
Kontrast
8. Wieloznaczność
9. Epickość
Analiza «Andrieja Rublowa»
Napisy początkowe
Prolog
Epizod pierwszy: «Kuglarz», 1400 rok
Epizod drugi: «Teofan Grek», 1405 rok
Epizod trzeci: «Pasja Andrieja», 1406 rok
Epizod czwarty: «Święta», 1408 rok
Epizod piąty: «Sąd Ostateczny», 1408 rok
Epizod szósty: «Napaść», 1408 rok
Epizod siódmy: «Milczenie», 1412 rok
Epizod ósmy: «Dzwon», 1423 rok
Epilog
Podsumowanie
Cel i tematyka pracy
Praca stawia sobie za cel zbadanie, w jaki sposób film Andrieja Tarkowskiego pt. „Andriej Rublow” realizuje założenia struktury otwartej w kontrapunkcie do klasycznej dramaturgii filmowej. Autor analizuje, jak specyficzna konstrukcja fabularna filmu służy wyrażeniu głębokich tematów egzystencjalnych i chrześcijańskich.
- Analiza różnic między klasyczną dramaturgią a strukturą otwartą.
- De Konstrukcja epizodycznej budowy „Andrieja Rublowa”.
- Rola przypadku i braku przyczynowości w budowaniu narracji.
- Zastosowanie technik przeciwdziałających entropii w filmie (w tym łańcuchy obrazów i punkty integracyjne).
- Epicki charakter narracji w twórczości Tarkowskiego.
Auszug z książki
Napisy początkowe
Długie napisy początkowe, które nie są wmontowane w pierwszą sekwencję filmu, są dziś anachroniczne. Autor «Andrieja Rublowa» jeszcze nie ma obawy, że widz mógłby się znudzić i zniechęcić do dalszego oglądania. Wręcz przeciwnie, z góry zakłada, że widz jest wyposażony w dziecięcą wrażliwość i fascynację samym rytuałem projekcji. Nastrój, który tworzy muzyka i rodzaj czcionki na tle starego muru, wystarczy widzowi, żeby się oddać opowieści. To zaufanie autora do wrażliwości widza jest już elementem struktury otwartej.
Podsumowanie rozdziałów
Struktura zamknięta: Definiuje klasyczne podejście do dramaturgii, oparte na konflikcie, przyczynowości, jedności akcji oraz dążeniu do określonego celu przez aktywnego bohatera.
Struktura otwarta: Przedstawia alternatywną metodę narracyjną, w której istotne są fragmentacja, rola przypadku oraz kontemplacja teraźniejszości, zamiast linearnego rozwoju akcji.
Analiza «Andrieja Rublowa»: Szczegółowy przegląd poszczególnych epizodów filmu, ukazujący, jak każdy z nich przyczynia się do budowy wielowarstwowego, epickiego portretu bohatera i epoki.
Podsumowanie: Synteza wniosków potwierdzająca, że mimo nietypowej konstrukcji, film zachowuje wewnętrzną logikę odpowiadającą etapom życia Rublowa.
Słowa kluczowe
Andriej Tarkowski, Andriej Rublow, struktura otwarta, dramaturgia klasyczna, teoria filmu, epizodyczność, narracja epicka, entropia, kontemplacja, przypadek, symbolika, analiza filmu, rosyjskie kino, montaż, tożsamość twórcy.
Najczęściej zadawane pytania
O czym traktuje niniejsza praca magisterska?
Praca koncentruje się na teoretycznej i praktycznej analizie konstrukcji filmu „Andriej Rublow” w reżyserii Andrieja Tarkowskiego, rozpatrując go jako modelowy przykład struktury otwartej w kinematografii.
Jakie są główne zagadnienia teoretyczne pracy?
Autorskie badania opierają się na rozróżnieniu dramaturgii zamkniętej (klasycznej) od otwartej, z uwzględnieniem koncepcji formalistycznych oraz analizy filozoficznych aspektów narracji.
Jaki jest główny cel badawczy autora?
Celem jest wykazanie, w jaki sposób brak tradycyjnej przyczynowości i nacisk na fragmentaryczność obrazu pozwalają na głębsze, kontemplacyjne oddziaływanie dzieła na widza.
Jakiej metody użyto do analizy filmu?
Zastosowano metodę analizy strukturalnej poszczególnych epizodów filmu oraz zestawienie ich z teoriami dramaturgicznymi, takimi jak koncepcje Volkera Klotza czy własne przemyślenia Tarkowskiego.
Co stanowi treść głównych rozdziałów pracy?
Praca dzieli się na część teoretyczną definiującą dwa typy struktur narracyjnych oraz część analityczną, która punkt po punkcie (epizod po epizodzie) bada realizację tych struktur w dziele Tarkowskiego.
Jakie pojęcia najlepiej opisują charakterystykę pracy?
Pracę charakteryzują przede wszystkim pojęcia: struktura otwarta, epickość, przypadek, entropia oraz tożsamość twórcza bohatera.
W jaki sposób postać głównego bohatera ewoluuje w filmie?
Andriej Rublow przechodzi drogę od obserwatora i uczestnika wydarzeń po milczącego świadka, co stanowi proces jego duchowego dojrzewania, opisany w kolejnych epizodach pracy.
Jaką rolę odgrywają postacie poboczne w konstrukcji „Andrieja Rublowa”?
Postacie takie jak Kirył czy Teofan Grek pełnią funkcję nauczycieli lub antagonistów, którzy poprzez swoje wybory życiowe wzbogacają epicki obraz świata Rublowa i stanowią kontrast dla jego postawy.
- Citation du texte
- Lukas Zünd (Auteur), 2010, «Andriej Rublow» jako struktura otwarta, Munich, GRIN Verlag, https://www.grin.com/document/190968
